Weekbericht Adri de Roon

Lisse, zondag 28 februari

Communicatie laat zien hoe je bent en wie je wilt zijn

Communicatie is van essentieel belang voor goed bestuur. Dan bedoel ik niet alleen het verspreiden van nuttige informatie en het uitdragen van besluiten, maar ook het luisteren naar wat inwoners te zeggen hebben en reageren op hun signalen. Dus niet alleen zenden, maar ook ontvangen. Immers, communicatie hoort tweerichtingsverkeer te zijn. Want communicatie laat zien hoe je bent en wie je wilt zijn.

De afgelopen periode heeft de gemeente haar communicatie flink verbeterd. De gemeentelijke informatiepagina is uitgebreid. De gemeentelijke website is geheel vernieuwd en hoort bij de beste 50 van gemeentelijke websites. In de bibliotheek is een gemeentelijk informatiepunt geopend. Het blad B(l)oeiend Lisse is twee maal verschenen en huis aan huis bezorgd, net als diverse gemeentelijke informatiefolders. Bewonersbrieven zijn verbeterd en worden stelselmatig verstuurd als er werkzaamheden worden uitgevoerd. Er zijn buurtschouwen gehouden. De gemeentewinkel is geopend. Er is hard gewerkt aan een betere communicatie met en dienstverlening aan onze inwoners. We doen ook regelmatig onderzoek om dat te evalueren, en dan krijgt de communicatie steevast een ruime voldoende. Als wethouder van communicatie doet me dat deugd. Toch blijft er zeker te wensen over. Het komt nog steeds voor, dat een brief niet of veel te laat wordt beantwoord. Er zijn petities waarop maandenlang niet wordt gereageerd. Er zijn nog steeds vragen en verzoeken die te lang blijven liggen. Dat is niet goed. Dat raakt de kern van de gemeentelijke communicatie, dat raakt de betrouwbaarheid en de geloofwaardigheid van de gemeente. En daarom moet juist deze communicatie vanuit de gemeente nog veel beter.

In de verkiezingsprogramma’s van de meeste politieke partijen in Lisse is er aandacht voor de gemeentelijke communicatie. Het CDA vond dat kennelijk niet nodig, en SGP/CU en VVD volstaan met een enkele zinsnede. D66, Nieuw Lisse en PvdA hebben stevige voornemens genoteerd ten aanzien van de gemeentelijke communicatie.

Interessant is natuurlijk ook om de eigen communicatie van de politieke partijen tegen het licht te houden. Want dat zegt iets over henzelf en hoe zij in de wereld staan. Wie de moeite neemt om de verkiezingsprogramma’s door te nemen en te vergelijken, krijgt al een aardig idee. Wie dat te veel moeite vindt, kan ik aanraden mijn vorige columns nog eens te lezen. Campagnemiddelen zijn ook veelzeggend. Sommige partijen hebben kennelijk veel geld om uit te geven. Dat zegt mogelijk iets over de zuinigheid waarmee men de gemeentelijke portemonnee zal trekken. Het fenomeen van de campagnewinkel heeft in Lisse zijn intrede gedaan. Heel boeiend, want dat communiceert in feite naar de burger: komt u maar naar mij toe, in plaats van andersom. De leuzes van de diverse partijen geven ook een indicatie van de ambitie. Een Goede Raad, zo adviseert de SGP/CU. Hart Voor Lisse, zo claimt de PvdA. Het CDA biedt meer, namelijk Liefde Voor Lisse en schoof daarmee de titel van het eigen verkiezingsprogramma ‘Met een vooruitziende blik!’ onder het verkiezingstapijt. Nieuw Lisse blijft net als vier jaar geleden roepen: ‘Omdat het werkt’, maar dat hebben we dus niet kunnen vaststellen. En de VVD wil Opnieuw Daadkracht, Zeker Nu. In combinatie met het door landelijk VVD ingegeven gehamer op lage lasten en gemeentelijke verspilling, moet je dan vrezen voor kaalslag in onze sociale en andere voorzieningen.

D66 hanteert kort maar krachtig de leuze Duidelijk. Dat past als een handschoen op het verkiezingsprogramma, en dat staat ook symbool voor ons optreden in de afgelopen vier jaar. D66 Lisse is niet alleen in verkiezingstijd in de wijken aktief, maar is de volle periode zichtbaar aanwezig en aanspreekbaar. D66 Lisse zoekt de inwoners op, en heeft een luisterend oor. Wij nemen altijd stelling en willen dat graag uitleggen. Communicatie laat zien hoe je bent en wie je wilt zijn. Open, betrokken, betrouwbaar. Duidelijk D66 Lisse.

Adri de Roon

Lisse, donderdag 25 februari

Valse beeldvorming over lastenstijging

Bezuinigingen en dreigende lastenstijging. Het zijn vaste onderwerpen bij iedere gemeenteraadsverkiezing. Alle partijen maken zich er druk over. Sommige overschreeuwen zichzelf (en hun recente historie), en maken andere partijen zwart. Dat alles voor de beeldvorming.
De media echoën vrolijk mee, en doen af en toe ook nog een eigen duit in het zakje. Zo ook vandaag De Volkskrant, die opende met de kop “GroenLinks en D66 laten lasten snel stijgen”. Ronduit een staaltje van valse beeldvorming, waarbij het woordje ‘snel’ nog volstrekt foutief is bovendien. Volgens het krantenbericht zouden colleges met voornoemde partijen de lokale lasten sinds 2006 het sterkste hebben laten stijgen. Geen woord over de redenen voor die stijging, geen woord over de financiële situatie van die gemeenten. Geen woord over het feit dat een groot deel van die lokale lasten (riool- en reinigingsrechten) in de meeste gemeenten kostendekkend moeten zijn. Een stijging daarvan heeft dus alles te maken met hoe een gemeente er op dat punt voor staat. En dat is weer vaak een erfenis van vorige colleges. Kwalijk is, dat de analyse van De Volkskrant fouten bevat. Men telt D66 mee in colleges waar we niet in zitten! De Volkskrant rapporteert over gemiddelden en vergroot daardoor kleine verschillen uit. De uitschieters zijn veel interessanter: in de 36 gemeenten met een grote lastenstijging (20% of meer) komt slechts één college met D66 voor, maar wel 27x PvdA, 27x CDA en 17x VVD. Landelijk gezien de grootste stijging (59%!) van de lokale lasten vond plaats in de gemeente Leiden, met een college waarin niet D66 maar wel PvdA, CDA en VVD zitting hebben. Kortom, door De Volkrant wordt een oorzakelijk verband gesuggereerd, dat er niet is en niet is aangetoond. En dat noem ik ronduit valse beeldvorming.

D66 Lisse neemt dan ook krachtig stelling tegen die valse beeldvorming. Voor Lisse geldt dit beeld in geen geval. Lisse hoort nog steeds tot de 25% gemeenten met de laagste lokale lasten. En D66 Lisse wil dat ook nadrukkelijk zo houden. Aldus ons verkiezingsprogramma, dat daarenboven een zeer solide financiële paragraaf heeft. Als wethouder heb ik portefeuilles als Sociale Zaken, en Zorg en Welzijn, waarin veel geld omgaat. Alle jaren is mijn standpunt, dat we het daarbij moeten doen met het geld dat we als gemeente van het Rijk krijgen. Dat is ook gelukt. Voor die portefeuilles was er dan ook geen reden om onze lokale lasten te verhogen.

Een ander bedenkelijk staaltje van valse beeldvorming komt van de kant van de (landelijke) VVD. Op affiches – ook in ons dorp- meldt de VVD: “Hoe minder belasting, hoe minder de gemeente kan verspillen”. Een zeer tendentieuze en laakbare kreet. En dom, bovendien. Deze leus suggereert immers, dat gemeenten geld verspillen, en bevestigt het beeld in Den Haag dat er op de gemeenten wel flink kan worden bezuinigd. Maar, wat hebben de raadsleden en de wethouder van de VVD dan de afgelopen jaren gedaan? Hebben zij zitten slapen? Zij hebben toch die zogenaamde verspillingen zelf goedgekeurd. Zo’n stupide leuze is grove imagoschade voor de gemeenten, en een belediging voor de gemeenteraden. En dat alles voor goedkoop scoren in de beeldvorming………….

Adri de Roon

Lisse, maandag 22 februari 2010

De Jeugd en hun Toekomst

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Vergeleken met veel andere plaatsen in Nederland gaat het best goed met onze jeugd, maar weten we wel wat onze jeugd daar zelf van vindt? En doet de gemeente wel voldoende voor onze jonge inwoners? En ook voldoende om problemen te voorkomen? De meeste politieke partijen in Lisse laten zich hier niet of nauwelijks over uit!

Voor de jongeren in Lisse bestaan er twee grote knelpunten: 1. Er is veel te weinig zelfstandige woonruimte voor jongeren, en 2. Er is in Lisse voor de jeugd veel te weinig te doen.
Het knelpunt ‘wonen’ is de afgelopen periode maar beperkt aangepakt. Er is door de gemeente vooral ingezet op woningen voor zogeheten starters. Maar deze starters zijn vaak al behoorlijk op leeftijd! Jongeren komen haast niet aan de bak. Het tweede knelpunt kwam duidelijk naar voren uit de grote jeugdenquête die alweer vier jaar geleden gehouden is. Een grote meerderheid pleitte voor een bioscoop in Lisse, maar ook voor meer andere activiteiten. De bioscoop staat in de ijskast, en verder is ook niet veel initiatief ontplooid. In het jongerencentrum De Greef is het jeugdopbouwwerk begonnen met activiteiten voor jeugd onder 16 jaar. Ook is er sinds vorig jaar een mobiele hangplek gekomen, de JIP JOP bus. Onder de vlag van preventief lokaal jeugdbeleid is de basis gelegd voor het Centrum voor Jeugd en Gezin, dat begin 2011 de deuren zal openen. Of dat centrum er in zal slagen om behalve voor de ouders ook iets te gaan betekenen voor de Lissese jeugd is nog een spannende vraag.

Jongeren willen net zo goed serieus genomen worden als ouderen. De gemeente moet daarom echt werk maken van genoemde twee knelpunten. D66 Lisse heeft in haar verkiezingsprogramma duidelijk opgenomen wat zij aan deze knelpunten wil doen. Nadrukkelijk meer sociaal bouwen voor starters, en met name éénpersoons-wooneenheden realiseren voor jongeren van 18 tot 23 jaar. D66 Lisse pleit ook nadrukkelijk meer activiteiten voor de jeugd in wijken en op straat, en bij buurtgericht werken. Voor ondersteunen van initiatieven van anderen, zoals bioscoop, bollendisco enz. Voor meer speelterreinen en trapveldjes. Voor meer bewegingsonderwijs.
Het is opmerkelijk en veelzeggend, dat er bij de andere politieke partijen in Lisse nauwelijks tot geen aandacht is voor het knelpunt van woonruimte voor jongeren! Slechts de PvdA zegt iets over “betaalbaar bouwen om jongeren de gelegenheid te geven in Lisse te (blijven) wonen”. Ook voor het knelpunt van te weinig activiteiten voor de jeugd is -behalve bij PvdA en SGP/CU- geen animo te vinden. Voor de VVD gaat het bij jeugd alleen om onderwijs en overlast. Het CDA komt niet verder dan activiteiten in schoolverband en stageplaatsen. En Nieuw Lisse maakt zich er helemaal ultrakort van af met de kreet “oog en oor voor de jeugd”.
Met deze beschamend magere oogst moeten de jongeren van Lisse het de komende jaren kennelijk doen, als het aan de andere politieke partijen ligt. Je zal maar voor het eerst moeten stemmen….
Gelukkig is er één partij die het uitdrukkelijk opneemt voor de jeugd en ruimte wil voor jongeren. Het gaat immers ook om hun toekomst! Duidelijk D66 Lisse.

Adri de Roon

Lisse, zondag 14 februari 2010

Cultuur is absoluut geen luxe

Kunst en cultuur dragen bij aan de kwaliteit van leven, geven zin aan ons menselijk bestaan, zorgen voor de broodnodige reflectie. Zoals sport er is voor de lichamelijke conditie, zo helpen kunst en cultuur om de geestelijke conditie op peil te houden. Sommige mensen/partijen beperken hun blikveld tot het strikt religieuze domein van de cultuur, andere mensen/partijen vinden het al gauw te duur en overdreven luxe. Die opvattingen zijn vrij kortzichtig. We leven niet bij geld alleen.

Drie jaar geleden is de nota ´Zicht op cultuur´ door de gemeenteraad vastgesteld. Een bescheiden aanzet tot een voor Lisse nieuw cultuurbeleid, gericht op concrete projecten en activiteiten en met een sterk accent op de bollencultuur en gemeenschapsbinding. Bescheiden, want met een beperkt budget, dat slechts eenvijfde van dat van Noordwijk bedraagt. Museum De Zwarte Tulp heeft daaruit een behoorlijke ondersteuning gekregen. Ook is een jaarlijks Cultureel Festival van de grond getild, waarvan we dit jaar alweer de 3e aflevering tegemoet mogen zien. Er is een Cultureel Platform Lisse opgericht. Over een paar maanden verschijnt een boek over Lisse in de jaren ´60, met prachtige verhalen en fraaie foto´s uit die tijd. Het project Bollenpoëzie heeft Lissese beeldende kunstenaars een kans willen geven. De bedoeling was te komen tot kleinere kunstwerken in de openbare ruimte, geïnspireerd door poëzie over onze vroege voorjaarsbloeiers. De realisatie daarvan verloopt helaas trager dan gehoopt. Het verzamelen van die bollenpoëzie is overigens voor mij persoonlijk een uit de hand gelopen hobby geworden (zie mijn dichtlog op de website van de gemeente Lisse). En last but not least zullen dit jaar twee beelden van topkunstenaars in Lisse worden geplaatst: tegenover de Madelief en in de Kanaalstraat. Dat gaat de kwalitatieve aankleding van ons (winkel)centrum een flinke impuls geven.

Er is het nodige in gang gezet, maar er blijft nog veel te wensen over. D66 Lisse vindt dat er meer culturele activiteiten moeten komen, en bovendien meer van een hoger niveau. Dat betekent ruimere subsidiemogelijkheden en meer ondersteuning voor de Lissese culturele verenigingen en organisaties, en dus meer cultuurbudget. Steeds hoort daarbij, dat deelname voor een ieder betaalbaar moet zijn. D66 Lisse wil ook meer samenhang in het cultuurbeleid, en dus horen monumentenbeleid en cultuurhistorie voortaan in één hand.
Veel partijen hebben weinig (nieuws) te melden als het om kunst en cultuur gaat. De PvdA spreekt warme woorden, maar komt niet verder dan het stimuleren van nieuwe culturele uitingen. De VVD zegt te hechten aan cultuurhistorie en muziekonderwijs, maar trekt er geen geld voor uit. Nieuw Lisse wil geen cultureel centrum, maar wel een verzamelgebouw voor kunstenaars en een muziektent. O ja, en ook een stadsdichter. Kunst en cultuur in Lisse verdienen echt meer dan een marginale inzet en wat losse flodders. Het gaat om de kwaliteit van onze gemeenschap, en dat is absoluut geen luxe. Er is een partij die vindt dat kunst en cultuur in Lisse een grotere rol moeten spelen. U had die partij ongetwijfeld al in beeld. Duidelijk D66 Lisse.

Adri de Roon

Lisse, zondag 7 februari

Ruim baan voor de sport(vereniging)

Het belang van sport staat buiten kijf. Sport is gezond, brengt mensen bij elkaar, is een zinvolle vrijetijdsbesteding, is goed voor karaktervorming, enzovoort. Als het om sportaccommodaties gaat heeft de gemeente Lisse daar heel wat voor over. Het sportaanbod is groot. Recent is ook nog besloten tot een nieuw zwembad en een nieuwe sporthal. Lisse gooit qua accommodaties hoge ogen als sportcentrum van de Bollenstreek. Maar, hoe belangrijk ook, met alleen accommodaties en betaalbare tarieven ben je er nog niet. Het zijn immers de sporters en de sportverenigingen die het moeten doen!

In deze collegeperiode heb ik me ingespannen om de relatie tussen de sportverenigingen en de gemeente te verbeteren. Dat was hard nodig. Ik heb bijna alle sportverenigingen bezocht. Voor vele was het de eerste keer dat ze een wethouder spraken. Ik heb mijn bevindingen vastgelegd in het rapport ‘Sport in beeld’, dat in 2008 door de gemeenteraad is vastgesteld. Uiteraard bleken veel wensen van de sportverenigingen betrekking te hebben op accommodaties. Het nieuwe accommodatiebeleid stelt de gemeente in staat daar op een ordelijke en rechtvaardige manier mee om te gaan. Maar de sportverenigingen hebben ook andere zorgen, zoals beperkte financiële middelen, tekort aan vrijwilligers en sporttechnisch kader, problemen bij het organiseren van (grote) evenementen. Zeker de grote en op hoog niveau presterende verenigingen zijn zwaar belast. Hier lopen we tegen de grenzen aan van wat redelijkerwijs van vrijwilligers gevraagd kan worden. Gezien het belang van de sport voor onze inwoners en voor onze gemeenschap is het zaak dat de gemeente ook voor dit vraagstuk een visie ontwikkelt. Want Lisse heeft niet alleen goede sportaccommodaties nodig, maar ook vitale sportverenigingen. En voor dat laatste moeten we net zo goed de juiste randvoorwaarden scheppen.

De eerste sportnota van de gemeente Lisse komt er aan. Daarin wordt aan de sportverenigingen ondersteuning geboden als het gaat om sporten voor gehandicapten en voor het organiseren van evenementen. Dat is een goed eerste begin. Ik ben van mening, dat over verdere ondersteuning van de sportverenigingen moet worden nagedacht. D66 Lisse heeft daarover interessante ideeën en wil inspelen op de maatschappelijke rol van de sportvereniging. Kort gezegd, betekent dat D66 Lisse die verenigingen nadrukkelijk wil inzetten voor jeugd, ouderen, gezondheid en onderwijs. Die inzet wordt beloond met ondersteuning, zodat het mes aan meerdere kanten snijdt. In het verkiezingsprogramma van D66 Lisse staan diverse concrete voorstellen op dat punt.

En wat vinden de andere politieke partijen in Lisse? Natuurlijk vinden ook zij sport en een breed sportaanbod belangrijk. Het grote peloton onderstreept het belang van accommodaties en betaalbaarheid. Het CDA wil daarnaast nog wel sportactiviteiten in schoolverband financieren. Dat brengt hen niet verder dan de voorste gelederen. Net achter de VVD die wil dat sportverenigingen en onderwijs samenwerken. Alleen de PvdA heeft serieus de achtervolging op de koploper ingezet. Hun demarrage betreft het breed stimuleren van sportbeoefening en het ondersteunen van verenigingen met topsporters. Wie geeft ruim baan voor de sport? Welke partij loopt daar het meest warm voor? Deze voorzet kunt u gemakkelijk inkoppen. Duidelijk D66 Lisse.

Adri de Roon

Lisse, maandag 1 februari 2010

Zorg en welzijn raakt het hart van de samenleving

Zorg en welzijn is een brede portefeuille waar heel veel in omgaat. In de gemeentelijke politiek lijkt het er vaak op dat de ´harde´ sector het meest belangrijk is. Maar in wezen raakt zorg en welzijn het hart van onze samenleving. Daarbij gaat het immers om mensen. Mensen die hulp, ondersteuning en/of begeleiding nodig hebben. En ook mensen die andere mensen tot steun zijn. Denk aan het beleid voor ouderen en voor de jeugd, maatschappelijk werk, volksgezondheid, vrijwilligersbeleid, de WMO.

Op het gebied van Zorg en welzijn is de afgelopen jaren veel gebeurd. Ik licht er een paar zaken uit. Zo kreeg de gemeente van het rijk de taak om de hulp bij het huishouden te regelen, want het oude systeem dreigde in financieel opzicht vast te lopen. Een enorme opgave, die in het hele land uiteraard niet zonder problemen is verlopen. Elke verandering doet pijn, zo ook hier. De overgangsperikelen zijn goeddeels voorbij, en het ziet er naar uit dat de in Lisse gekozen aanpak goed en verantwoord is.

Met genoegen stel ik vast, dat Lisse een stevig vrijwilligersbeleid heeft vastgesteld. Dat is van groot belang, want vrijwilligers zijn het sociale cement van onze samenleving. Het is dan ook terecht, dat in dat beleid veel aandacht is voor het waarderen van vrijwilligers en mantelzorgers.

Ook het nieuwe ouderenbeleid mag hier genoemd worden. Lisse had een ouderenbeleid, waarvan alle ouderen van 55 jaar en ouder konden profiteren. Dat is echter niet meer van deze tijd en het dreigde bovendien te kostbaar te worden. We weten bovendien dat ouderen tegenwoordig tot op steeds hogere leeftijd vitaal zijn en steeds minder slechts van de AOW hoeven rond te komen (volgens de laatste cijfers is dat nog maar 4%). Daarom heb ik voorgesteld om het nieuwe ouderenbeleid te richten op kwetsbare ouderen. Dat is immers bij uitstek de groep die gemeentelijke steun nodig heeft. Geen populair voorstel, maar noodzakelijk om het ouderenbeleid betaalbaar en toekomstbestendig te houden. Inmiddels heeft ook de SWOL zich die nieuwe koers eigen gemaakt. En de gemeenteraad steunde het unaniem. Het spreekt vanzelf, dat ik daar verguld mee ben.

Voor de komende jaren staat op de rol, hoe de SWOL haar nieuwe koers gaat invullen. Er is nog een ander punt uit het nieuwe ouderenbeleid, waar ik veel van verwacht, en dat is de vorming van het Adviesnetwerk voor ouderen. Kort en goed komt het er op neer, dat alle instanties rondom een kwetsbare oudere in diens belang goed gaan samenwerken. Maar er zijn meer kwetsbare medemensen dan alleen ouderen. Ook mensen met een lichamelijke en/of geestelijke beperking zijn kwetsbaar en verdienen onze volle aandacht. D66 Lisse wil dat alle voorzieningen in de gemeente voor gehandicapten goed bereikbaar en toegankelijk zijn. In dat opzicht moet de gemeente volgens D66 Lisse gaan horen tot de top 50 van de meest toegankelijke gemeenten in ons land.

Vergelijkend warenonderzoek laat zien dat de andere politieke partijen in Lisse in hun verkiezingsprogramma’s  opmerkelijk weinig aandacht besteden aan (kwetsbare) ouderen en gehandicapten. Het blijft bij algemeenheden. Er is maar één partij die met  concrete en stevige standpunten komt. Inderdaad. Duidelijk D66 Lisse.

Adri de Roon

Lisse, zondag 24 januari 2010

Een groot sociaal hart

Mijn weekbericht gaat dit keer over mijn portefeuille Sociale Zaken. D66 heeft een groot sociaal hart. Daarom voel ik mij er ook zo thuis. Eén van onze uitgangspunten is: beloon prestatie en deel de welvaart. Wij vertrouwen op de eigen kracht van mensen, maar het motto ‘ieder voor zich’ dekt niet onze visie op de maatschappij. Wij vinden solidariteit met de zwakkeren een kwestie van beschaving. Daarom willen wij de welvaart delen, en moet een ieder die zichzelf niet kan redden, op ondersteuning kunnen rekenen. Eigen inzet blijft van belang, want de ondersteuning kan het gemis aan eigen kracht nooit geheel compenseren.

Met voldoening stel ik vast, dat Lisse in de afgelopen periode een ruimhartig minimabeleid heeft ontwikkeld. De omringende gemeenten hebben ons voorbeeld inmiddels gevolgd. In het bijzonder hebben we aandacht voor kinderen uit arme gezinnen. Juist zij moeten immers mee kunnen doen in onze samenleving.

Ik ben er verder trots op, dat wij in Lisse vorig jaar een Armoedemonitor hebben gerealiseerd. Uiteraard gebeurde dat heel zorgvuldig en met respect voor privacy. Nu is bekend hoeveel en welke gezinnen moeten rondkomen met minder dan 110% van het sociaal minimum. Nadat heel gericht onder hun aandacht is gebracht waar zij recht op hebben, bleek het  aantal aanvragen voor bijzondere bijstand en aanverwante regelingen behoorlijk te zijn gestegen. Een succes dus voor de Armoedemonitor. De andere gemeenten in onze regio wilden deze stap nog niet zetten.

Op mijn initiatief is twee jaar geleden de uitvoering van de sociale voorzieningen ter discussie gesteld. Ik heb daarbij nadrukkelijk gepleit voor meer maatwerk en menselijke maat. Er is een merkbare koerswending ingezet op weg naar een beter evenwicht tussen de regels, de persoonlijke omstandigheden en de wijze waarop de cliënten benaderd worden.

Voor de komende periode wil D66 Lisse stevig blijven aansturen op meer maatwerk en menselijke maat. Zo willen wij dat indicaties voor hulp bij het huishouden (WMO) op grond van huisbezoek plaatsvinden. We vinden dat mensen die recht hebben op sociale voorzieningen daarover meer actief en gericht moeten worden benaderd . Ook willen wij niet bezuinigen op het minimabeleid. Duidelijke standpunten die onderstrepen dat D66 een groot sociaal hart heeft.

Afgaande op hun verkiezingsprogramma’s laten de andere partijen in Lisse zich in sociaal opzicht minder horen. De VVD beperkt zich tot aandacht voor fraudebestrijding en legt een strakke nadruk op werk. De PvdA zegt de sociale voorzieningen op peil te willen houden, maar neemt gas terug in geval van bezuinigingen: dan wil de PvdA de zwakkeren ‘zoveel mogelijk’ ontzien. En het CDA heeft slechts een korte paragraaf over sociaal beleid. Dat vermeldt alleen dat het CDA voor een sociaal beleid staat dat niemand uitsluit. Ik zou zeggen: kijk en vergelijk. Volgens mij is er maar één partij in Lisse met een groot sociaal hart. Duidelijk Ja D66 Lisse.

Adri de Roon

Lisse, zondag 17 januari 2010

Samenwerken is een bestuurlijke kunst

Aan logboekachtig geneuzel doe ik niet mee. En columns schrijven is een kunst. Voor mij dus geen modern gedoe onder de vlag van een Engelse kreet. Maar ik wil wel graag kwijt hoe ik de afgelopen vier jaar heb ervaren en wat ik Lisse voor de komende periode toewens. Daarom breng ik de komende tijd wekelijks een bericht, waarin ik terugblik en vooruitkijk. Dat gaat steeds over een gebied (portefeuille heet dat deftig) waarvoor ik zelf direct verantwoordelijk ben geweest.

Dit eerste weekbericht gaat over samenwerken tussen gemeenten. Ik beperk mij hier tot de samenwerking in het verband van Holland Rijnland, bestaande uit de 12 gemeenten van de Duin- en Bollenstreek en de Leidse regio. De afgelopen vier jaar mocht ik lid zijn van het Dagelijks Bestuur van Holland Rijnland namens de gemeenten Hillegom, Lisse en Noordwijkerhout. Mijn portefeuille betrof de Sociale Agenda, zeg maar de sociaal-maatschappelijke onderwerpen die de gemeenten op regionaal niveau gezamenlijk willen aanpakken. Deze extra en -overigens onbezoldigde- bestuursfunctie heeft me gemiddeld 1 tot 1,5 dag per week aan tijd gekost. Daar staat tegenover, dat ik de belangen van de Noordelijke Bollenstreek met verve heb mogen vertegenwoordigen en dat deze functie veel voldoening heeft gegeven. Ik kijk terug op een succesvolle periode, waarin veel is gebeurd en veel tot stand is gebracht. De gezamenlijke aanpak van de nieuwe WMO, de doorontwikkeling van het Regionaal Bureau Leerplicht, de aanpak van het tegengaan van voortijdig schoolverlaten, de nieuwe opzet van het arbeidsmarktbeleid, het wegwerken van de wachtlijsten in het speciaal onderwijs, en de ketenbenadering in het jeugdbeleid zijn zeker het vermelden waard. Maar ook de constructieve wijze waarop de gemeenten voor wat betreft de Sociale Agenda wilden overleggen en samenwerken. Publicitair heeft het (in Lisse) niet erg veel aandacht gekregen. Infrastructuur en ruimtelijke ordening staan meer en vaker in de belangstelling. Opmerkelijk, als je bedenkt dat het ten slotte toch steeds om mensen gaat. De Sociale Agenda van Holland Rijnland was de afgelopen vier jaar zo gevuld en intensief, dat besloten zal worden om deze portefeuille in de komende periode over twee db-leden te verdelen. Dat geeft extra trots en voldoening.

Voor de komende vier jaar zal de gemeente Lisse vermoedelijk geen db-lid voor Holland Rijnland mogen leveren. Dan zal immers wel een andere gemeente “aan de beurt” willen zijn. Samenwerken blijft voor gemeenten een zaak van groot belang, al gaat het niet altijd van een leien dakje. Dat heeft alles te maken met het eigen belang dat meestal op de korte termijn speelt, tegenover het gezamenlijk belang dat vaak pas op langere termijn profijtelijk is. Gemeenten sturen nog te vaak hun vertegenwoordigers met alleen het eigen gemeentelijk belang het overlegstrijdperk in. Bij samenwerken zijn de bestuurlijke houding en het onderlinge vertrouwen essentieel. De bereidheid om het gemeenschappelijk belang stevig te laten meewegen is een prominente voorwaarde. Samen sta je immers sterk, op den duur. Sommige partijen vinden intergemeentelijke samenwerking tijdrovend, vermoeiend en kostbaar, en pleiten voor –evenzeer kostbare- schaalvergroting en fusie (PvdA en VVD). Anderen zijn mordicus tegen (Nieuw Lisse) of spreken zich Lubberiaans onduidelijk uit (CDA): "kan niet worden uitgesloten" (verkiezingsprogramma) en "een fusie is realistisch, werken wij constructief aan mee" (verkorte versie?!). D66 Lisse is vooral nuchter. Wij zijn voor samenwerking. Wij zijn niet tegen een fusie, als de voordelen daarvan opwegen tegen de nadelen. En we zijn vooral ook duidelijk: in geval van een fusie willen wij eerst onze inwoners raadplegen.

Adri de Roon