Persoonlijke pagina Miriam Timmer

Lisse, zondag 26 december 2010

Beste lezer,

De sneeuw ligt al een paar dagen op de straten. Iedereen probeert zich te redden: jong en oud. Hoewel ouderen meer last hebben van de gladheid, gaat deze weblog over de ruimte voor jongeren. Jong zijn in deze maatschappij. Hoe is dat? Hoe voelt dat? En vooral wat doe je dan? De afgelopen twee maanden ben ik op stap geweest om te zien en ervaren hoe het is om jong te zijn in Lisse.

Een rustige zaterdag nacht
Het was een natte en koude zaterdagavond in november dat ik met het team van de Gemeentelijk Opsporingsambtenaren (GOA’s) op stap ben geweest. ‘s Avonds om 24.00 uur verzamelen en een gesprek met de GOA’s gehad. Hoe gaat er in een zaterdag nacht aan toe? Maar moeten we ons op voorbereiden? Zijn er veel vechtpartijen? Veel problemen met het deurbeleid van de gelegenheden? Gelukkig wisten de GOA’s mij gerust te stellen. Natuurlijk zijn er wel eens onregelmatigheden, maar het grootste deel van het uitgaanspubliek gedraagt zich en luistert naar de aanwijzingen.
Maar dan toch echt op stap. Enige tijd bij een gelegenheid voor de deur gestaan. Ik kon zien dat de leeftijd van de jongeren werd gecontroleerd en dat jongeren die zich thuis al hadden ingedronken en zij in dronken toestand niet werden toegelaten. De hulp van de GOA’s werd bij enkele jongeren ingeroepen om ze tot de orde te roepen. De avond ging snel over in de kleine uurtjes, maar de jongeren zijn onverstoorbaar. Uit de fietsrondes bleek dat de GOA’s de meeste jongeren kennen. Zij spreken de jongeren aan dat ze de fietsten netjes moeten wegzetten, niet moeten schreeuwen in de nacht en niet mogen blijven hangen maar als ze klaar zijn met stappen naar huis moeten gaan.
Het was ook goed om te zien hoe de samenwerking met de horeca en de politie verloopt. Zowel de politie als de GOA’s vullen elkaar goed aan en vertrouwen op elkaar! De GOA’s gaven aan dat ook de sluitingstijden van de horeca worden gerespecteerd door de horeca en dat dat voor de jongeren duidelijk is. Om 01.00 uur is de deur dicht en kom je er niet meer in. Ook wisten zij te melden dat zij blij zijn met de sluitingstijden aan het eind. Niet alle gelegenheden gelijk dicht, want dan zijn er te veel jongeren op straat om te kunnen begeleiden.
Toen was het 5 uur in de ochtend.... Mijn oogjes vielen dicht. Maar deze nacht heb ik ontzettend veel respect gekregen voor GOA’s en de politie en ik wil hen dan ook vanaf deze plek danken voor hun inzet!

The Gate
Maar waar ga je heen als tiener als je nog niet in de horeca terecht kunt en het thuis ook niet is wat je wilt? Het afgelopen jaar was The Gate een aantal keer in het nieuws geweest. Hoog tijd om ook daar eens te kijken. Wat trekt de jeugd aan The Gate? Waarom gaan zij daar heen en wat vinden ze daar wat ze ergens anders niet kunnen vinden? 

Een vrijdagavond in december kwamen wij bij The Gate aan. Jongeren onder een afdakje in gesprek. Binnen gratis fris en chips. Een van de jongeren vroeg of wij van de D66 waren. Ja, dat was zo. Er kwam een knik aan de andere kant en wij liepen achter hem aan naar binnen. Wij hebben kennis mogen maken met Rene, Desiree en Frank. Zij hebben onze vragen die wij hadden kunnen beantwoorden en hebben ons laten zien hoe The Gate werkt.
Langzaam begonnen meer jongeren binnen te komen. Goed om te zien was dat het gewoonte is bij The Gate om de begeleiding, onder wie Desiree, Rene en Frank, worden begroet met een hand. Desiree heeft uitgelegd dat een van de belangrijkste regels van The Gate is dat de jongeren respect hebben voor de leiding maar ook voor elkaar! Een van de manieren om dat te tonen is door elkaar de hand te schudden. Het klinkt allemaal als vanzelfsprekend, maar dat is het blijkbaar niet. De jongeren kunnen bij The Gate terecht om gezellig met z’n allen te hangen en te praten. Maar goede gesprekken over school, de thuissituatie of drugs worden ook gevoerd.
Maar wat maakt The Gate dan zo bijzonder. Is het de bijzonder prettige sfeer met banken en tafels en een pooltafel? Is het de duidelijkheid van de regels? Of is het de inzet van de begeleiding? Een duidelijke reden is niet aan te wijzen maar dat de formule werkt dat is duidelijk. Ook de jongeren konden niet verwoorden waarom ze nu naar The Gate gingen. Tijdens ons bezoek kwam ook de wijkagent nog langs om te zien of alles rustig was. Na een praatje met de jongeren stapte hij weer op zijn fiets. De jongeren gingen weer verder in hun eigen gesprek totdat de tosti’s klaar waren.
Het is goed te zien dat op deze manier jongeren een veilige plek hebben. De inzet van de begeleiding is enorm groot. Als ik terugdenk aan die avond wordt ik er nog stil van. Indrukwekkend maar ook belangrijk werk dat daar wordt verricht.

Jong zijn in deze maatschappij is niet makkelijk. Maar het is goed te zien dat er om de jeugd wordt gegeven en dat mensen voor ze klaar staan: of dat nu corrigerend is door de GOA’s of voor een huiselijke plek bij The Gate. Ik hoop dat ook voor de toekomst er ruimte is voor jongeren en hun ontwikkeling, ook al gaat die niet over rozenblaadjes.

Voor nu wens ik u alle goeds voor 2011.

Met vriendelijke groet,

Miriam

Lisse, zondag 10 oktober 2010

Beste lezer,

Het zomerreces ligt al weer enige tijd achter ons en de winter begint zijn intrede te doen. Maar van het prachtige weer van dit weekend (9 en 10 oktober 2010) heeft tot inspiratie geleid tot het schrijven van deze blog.
Eindelijk had ik weer eens de tijd om op mijn fiets te stappen en te genieten van de mooie natuur in de Bollenstreek. En ik was zeker niet de enige die dat heeft gedacht. Vele wandelaars en fietsers waren op pad gegaan om te geniet van het weer en de omgeving. Hierbij wil ik je deelgenoot maken van mijn mooie fietstocht.

Als je het dorp uit fietst kom je al snel bij de rotonde bij de Keukenhof. De Keukenhof is een prachtige bloemententoonstelling waar jaarlijks ongeveer 800.000 gasten worden verwelkomd. Naast de bloemententoonstelling ligt het mooie kasteel en het bos. Hier wordt door veel mensen op een recreatieve manier gebruik van gemaakt.

Doorfietsend ben ik de langs de Leidsevaart richting De Zilk gefietst. Langs dit pad heb ik nu volop kunnen genieten van het uitzicht. Dit pad fiets ik vaker en tijdens het Keukenhof seizoen staat het hier helemaal vol met campers. Het uitzicht is dan smetteloos wit of grijs in plaats van de kleurenpracht van de bloemen....

Als je door de omgeving fiets vind je overal bordje met daarop nummers in een groen rondje. Dit maakt onderdeel uit van het fietsroutenetwerk van de ANWB. Door van nummer naar nummer te fietsen kan je zelf een fietsroute uitstippelen door onze mooie streek.

Via Hillegom en de dijk van Lissebroek weer richting Lisse gereden. De vele bootjes maakten het erg gezellig op het water. Het zag er ook wel erg verleidelijk uit, zo in het zonnetje. Vervolgens de brug over gegaan naar het centrum van Lisse. Door het mooie weer waren de terrassen op ‘t Vierkant goed gevuld. Een opsteker voor de horeca-ondernemers. Helaas waren de winkels op deze prachtige zondag niet geopend. Dat zou het helemaal tot een succes hebben gemaakt.

Maar wat heeft deze fietstocht nu met de politiek te maken? Voor het einde van het jaar staat de nota Economie en Toerisme op de agenda. Hierin komen hopelijk niet alleen de onderwerpen die ik tijdens mijn fietstocht ben tegen gekomen aan de orde, maar gaat deze nota verder in op de kansen in Lisse en de bollenstreek. Ik ben in ieder geval benieuwd naar de nota en zal deze, zoals u van D66 Lisse gewend bent, ook kritisch benaderen.

Ik hou u op de hoogte van mijn fietstochten en natuurlijk van de politieke ontwikkelingen.

Met vriendelijke groet,

Miriam

Lisse, zondag 30 mei 2010

Beste lezer,

De raad is inmiddels op gang gekomen. Sommige zaken gaan je als nieuw raadslid beter af dan andere. Iedere vergadering heb je wel een leermoment. Wanneer breng je bepaalde zaken in? Hoe verwoord je jouw vraag zo duidelijk mogelijk? Al met al zaken waar het je, als je het een paar keer hebt gedaan, steeds beter af gaat.

Als raadslid ben ik ook lid van de commissie Maatschappij en Financiën. Nagenoeg alle onderwerpen passeren hier de revue. Tijdens deze vergaderingen heb ik al een paar onderwerpen kunnen aansnijden, waaronder de ontwikkelingen bij de Speeltuinvereniging Kindervreugd.

Speeltuinvereniging Kindervreugd heeft al geruime tijd de aandacht van de D66 fractie. Tijdens onze campagne zijn we niet voor niets naar De Engel getrokken. Er zal daar in de toekomst een hoop veranderen. STEK gaat woningen bouwen op de huidige locatie van de Kindervreugd. Aan de aanliggende grond wordt door een projectontwikkelaar woningbouw gerealiseerd. Onze zorg is dat de vereniging binnen de Engel een volwaardige plek blijft behouden.
Zaterdag 29 mei hield de vereniging open dag. De D66 fractie is langs geweest om te horen hoe de ontwikkelingen verlopen. Zijn er struikelblokken en wordt er goed gecommuniceerd met het bestuur van de vereniging? De ontwikkelingen zullen door D66 in de gaten worden gehouden. Ik hoop dat de open dag bij de vereniging in ieder geval een geslaagde dag is geworden!

Ook ben ik lid van de Commissie Regionale zaken. De voorbereiding voor de eerste vergadering was wel even schrikken hoor. Op vrijdag viel een enorm dikke enveloppe op de mat. De vergadering was al op maandagavond. Slik. Hoe bereid ik mij in deze korte periode voor op de vergadering? Alle afspraken in het weekend afgezegd (behalve mijn schoonmoeder op moederdag) en aan het werk maar. Uiteindelijk heb ik wel een redelijk gevoel over de vergadering. Ik heb daar aandacht gevraagd voor de N208 aan de noordzijde. De werkzaamheden duren nu erg lang, vindt u ook niet? De wethouder heeft per e-mail mijn vragen beantwoord. Met als resultaat dat duidelijk in de krant staat wat de planning van de werkzaamheden zijn.

Er gebeurt nog veel meer in gemeenteland. In mijn volgende blog zal ik u meer vertellen.

Met vriendelijke groet,

Miriam Timmer

Lisse, zondag 28 maart 2010

Beste lezer,

Wat gaat de tijd toch snel! Een paar weken geleden zaten we midden in de campagne. Iedere partij probeerde zoveel mogelijk stemmen te winnen. De een met een spaarvarkentje, de ander met een tulp. Van D66 Lisse mocht u een ‘ zonnige groet’ ontvangen. Ik hoop dat zonnebloembitten mooie bloemen mogen geven.

Dan sta je daar als kandidaat-raadslid....op de uitslagen avond. Zal het werk van de afgelopen vier jaar en de campagne zich ook in een goede uitslag vertalen? Voor D66 Lisse is dit inderdaad het geval geweest. Meer stemmen behaald dan bij de verkiezingen in 2006. Dat is winst! Bedankt alle 226 mensen die op mij gestemd hebben, maar bovenal bedankt aan alle mensen die op D66 Lisse hebben gestemd.

Woensdag 10 mei werd op een waardige manier afscheid genomen van de zittende raadsleden. Donderdag 11 mei was het dan eindelijk zo ver. Ik werd geïnstalleerd als raadslid. Raar om opeens niet meer op de tribune te zitten. De zaal ziet er in een keer anders uit.

De vergadering werd geopend. De burgemeester hield een korte maar duidelijke toespraak over de verantwoordelijkheden van een raadslid. Maar bovenal dat je er als raadslid ook plezier in moet houden. Vervolgens gaat het officiële gedeelte van de vergadering beginnen. Het afleggen van de belofte of de eed. Slechts vijf woorden deze vergadering gesproken, maar erg genoten van de avond.

Later die avond bereikte ons het trieste bericht dat het boegbeeld van D66, Hans van Mierlo, was overleden. Op de website van D66 en D66 Lisse vindt u een in memoriam. Hans van Mierlo is voor mij altijd het boegbeeld geweest voor vernieuwingen. En was een inspirator voor velen. Een reden om lid te worden en vooral nu om lid te blijven!

En nu? Nu ben ik raadslid......

De volgende keer zal ik meer over mijn eerste belevenissen als raadslid te kunnen vertellen.

Met vriendelijke groet,

Miriam Timmer

Lisse, maandag 1 februari 2010

De wijken in!

 

Beste lezer,

Inmiddels is de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen begonnen. Zo schieten campagnewinkeltjes uit de grond en zijn de verkiezingsborden beplakt. Uiteraard ontbreekt ook D66 Lisse niet, maar onze campagne doen wij op onze eigen wijze en wellicht zijn wij daarin wat eigenwijs.

Een van de richtingwijzers van D66 is dat je denkt en handelt buiten de eigen gemeentegrenzen. Ik zou dat in deze campagnetijd toch ook willen interpreteren als denk en handel buiten je eigen campagnewinkeltje.

Mensen hoor je regelmatig zeggen ‘de politiek staat zo ver weg’. In een bepaald opzicht kan ik mij ook in die uitspraak vinden. Hoe vaak wordt u om uw mening gevraagd? En als u iets te vertellen heeft wordt er dan ook naar u geluisterd en wordt u ook serieus genomen?

Tijdens onze campagne gaat D66 Lisse de woonwijken in. Zes weken brengen wij zelf de verkiezingsfolder huis aan huis rond. Goed zichtbaar in witte jas met groen D66 logo. U kunt ons aanspreken over wat er volgens u niet goed gaat in de wijk of in het dorp. Daarnaast mag u ons aanspreken op de afgelopen raadsperiode. Wij maken graag tijd voor u.

Zoals u van ons gewend bent doet D66 Lisse dit niet alleen in de campagnetijd, maar zijn wij het hele jaar door zichtbaar en aanspreekbaar. Of het nu gaat om speelterreinen voor kinderen, de verkeersveiligheid bij u voor de deur of accommodatieproblemen van uw vereniging. D66 Lisse komt naar u toe en neemt u serieus.

Wij willen bij onze activiteiten er achter komen wat u er van vindt. Vertel het ons ook. Iedere zaterdag staat Cees Verburg in een bepaalde wijk op de zeepkist om allereerst publiekelijk verantwoording af te leggen over afgelopen raadsperiode. Daarnaast richt hij zich op de kernboodschap van D66 Lisse voor de komende jaren. Vervolgens gaat hij in op uw (kritische) vragen en/of opmerkingen. Komt u ook uw verhaal vertellen aan ons? De koffie staat klaar.

Ik hoop u een van de zaterdagen te mogen ontmoeten.

Met vriendelijke groet,

Miriam

Lisse, zondag 20 december 2009

Koopzondag?

In mijn eerste blog heb ik u verteld waarom ik voor D66 heb gekozen. Eén van de vijf richtingwijzers van D66, die mij persoonlijk zeer aanspreekt, is: vertrouw op de eigen kracht van mensen.

Mensen zijn zo creatief dat ze steeds opnieuw zelf oplossingen vinden. Ik wil dat de overheid deze kracht, vindingrijkheid en creativiteit van mensen ondersteunt en ruimte geeft. De sleutel voor verandering ligt bij mensen zelf en ik wil dat de overheid daarbij aansluit. Wat mensen voor zichzelf en anderen kunnen doen is veel belangrijker en effectiever dan wat de overheid kan doen.

Dit klinkt allemaal heel abstract. Hoe valt dit te passen in de politiek in Lisse?

De afgelopen weken hebben de kranten er vol mee gestaan; koopzondag in Lisse. Het College van Burgemeester en Wethouders heeft het besluit genomen dat zondag 20 december 2009 de eerste koopzondag in Lisse zou zijn. Dit besluit is genomen naar aanleiding van een verzoek vanuit de winkeliers.

Dit is nou een voorbeeld van een initiatief van mensen waarbij de overheid kan aansluiten. Door het mogelijk maken van de koopzondag heeft de gemeente de ruimte aan de ondernemers én bewoners gegeven om een keuze te maken. Ieder mens is in staat een eigen keuze te maken. Ieder met zij eigen overwegingen.

Ondernemers kunnen zelf de afweging maken of zij op zondag open willen of gesloten blijven. Ook iedere inwoner van Lisse kan kiezen. Kiezen voor de voor hem belangrijke zondagsrust en dus niet gaan winkelen. Of de keuze voor, juist omdat hij het een sympathiek initiatief vindt, winkelen in Lisse in plaats van in de omliggende gemeenten. Het getuigt, naar mijn mening, van respect om aan ieders keuze ruimte te bieden.

Helaas heeft het niet zo mogen zijn. Zeven winkeliers hebben een kort geding aan gespannen tegen de koopzondag en zij zijn daarin door de rechter in het gelijk gesteld. Jammer dat een gang naar de rechter nodig is. Hoewel het in onze democratische samenleving een recht is om een collegebesluit bij de rechter aan te vechten, is het naar mijn mening niet passend geweest in deze situatie. Respect voor een ander zijn keuze is een essentieel ingrediënt voor onze huidige samenleving. Een samenleving die bestaat uit meerdere culturen en geloven.

Ik hoop dan ook dat het College op zeer korte termijn het voorstel aan de raad zal voorleggen de Verordening winkeltijden gemeente Lisse te wijzigen. Zo niet, dan kunt u dit initiatief in ieder geval van D66 Lisse verwachten. Hopelijk in samenwerking met andere politieke partijen.

Lisse, zondag 15 november 2009

Beste bezoeker,

 

Mijn naam is Miriam Timmer en ik heet u welkom op mijn persoonlijke pagina. Omdat de meesten van u mij (nog) niet kennen, stel ik mij in dit bericht voor.

Wie ben ik?
Sinds begin september 2008 woon ik samen met mijn vriend in Lisse. Hiervoor hebben wij samen in Leiden gewoond, waar ik ook fiscaal recht heb gestudeerd. Ik ben werkzaam als belastingadviseur bij een middelgroot belastingadvieskantoor in Hoofddorp. Daarnaast besteed ik mijn vrije tijd aan fotografie en ben ik regelmatig op de fiets te vinden.

Waarom heb ik voor D66 gekozen?
D66 staat voor mij voor de vrijheid van het individu. Dit houdt geen egoïsme of egocentrisme in. Er is (steeds meer) oog voor de samenleving waaruit dat individu voortkomt, woont en beweegt. De mate waarin individuele vrijheid kan worden gerealiseerd is afhankelijk van maatschappelijke omstandigheden. Omstandigheden waar iedere individu verantwoordelijkheid voor draagt. Juist de combinatie van de persoonlijke vrijheid en de maatschappelijke verantwoordelijkheid heeft mij bij D66 gebracht.

Wat heb ik voor D66 gedaan?
Op het ogenblik voorzitter van D66 Lisse en voorzitter van de campagnecommissie voor de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart 2010. Sinds september 2008 ben ik lid van de steunfractie. Steeds heb ik met meer enthousiasme en interesse deelgenomen aan de discussies. Het geeft een enorm goed gevoel om de belangen van mensen te vertegenwoordigen.

Wat ga ik voor D66 doen?
Voor de komende gemeenteraadsverkiezingen sta ik nummer 2 op de lijst van D66 Lisse. Na de verkiezingen hoop ik dan ook D66 Lisse met een frisse blik en enthousiasme te mogen vertegenwoordigen in de Raad met het volgden motto:

Denk, Durf en Doen!

In de volgende berichten die ik plaats zal ik steeds een onderwerp bespreken wat mij aanspreekt en waarvan ik denk dat D66 in Lisse een bijdrage kan leveren. Zo kunt mij steeds beter leren kennen.

Met vriendelijke groet,

Miriam Timmer